Pinoterapia

terapie naturalne

Pinoterapia

Pinoterapia to polska metoda stworzona przez lek. med. Radosława Składowskiego, która jest pomostem pomiędzy medycyną konwencjonalną i niekonwencjonalną. Pinoterapia scala ze sobą techniki, które są pochodną akupunktury, akupresury, refleksoterapii, techniki medycyny manualnej (terapia manualna), różnorodne techniki masażu oraz suche igłowanie. Celem pinoterapii jest przywrócenie równowagi w organizmie i regulacja pracy układu nerwowego.

Klasyfikacja pacjentów dla potrzeb pinoterapii różni się zasadniczo od powszechnie znanych metod diagnozowania. Podział R. Składowskiego ma swoje źródło w ajurwedzie i medycynie chińskiej, czerpiąc z działania żywiołów na ludzki organizm.

Podstawowy podział obejmuje 5 żywiołów, jakimi są: ziemia, ogień, woda, powietrze i eter.

Jest to o tyle istotne, iż dominacja jednego z żywiołów będzie stanowić istotną informację na temat charakterystyki pacjenta i jego prawdopodobnych dolegliwości oraz wskaże kierunek terapeutyczny.

  • Pacjentów spod znaku ognia charakteryzuje silny temperament, niski próg bólu i potrzeba skrajnych doznań.
  • Ziemia jest typem osobników mocno stąpających po świecie, silnych, o kanciastej budowie ciała.
  • Osoby o charakterze wody wykazywać się będą dużą łagodnością, dążeniem do przyjemności w życiu i leniwą reakcją na ból, a te z przewagą powietrza można rozpoznać po szczupłej sylwetce i dużej świadomość własnego ciała.
  • Etery natomiast przyciągać mają swoim magnetycznym spojrzeniem i umiejętnością koncentracji uwagi.

Całokształt tworzy kompleksową metodę leczenia w której wykorzystuje techniki manipulacji krótkodźwigniowych, mobilizacji stawów, pinowania, techniki mięśniowo-powięziowe, suche igłowanie i techniki rolfesko-masujące, a cała metoda jest daleka od schematycznego sztampowego postępowania.

Autorska koncepcja zakłada prace na łańcuchach synkinetycznych oraz strefach sympatykotonii

  • łańcuchy synkinetyczne są swego rodzaju mapą, według której analizujemy pacjenta w poszukiwaniu dysfunkcji.
  • Łańcuchy synkinetyczne są czymś w rodzaju archaicznych wzorców ruchu, przede wszystkim gadzich i ssaczych. Wzorce te nabywamy w procesie ontogenezy.